قبل از اینکه وارد این بحث بشوم لازم است نگاهی گذرا به قبل از این نشست بپردازم تا عزیزان بهتر آن را فهم و درک نمایند. در درون فرقه رجوي فرماندهان وظیفه دارند گزارشات نیروها را لحظه صرفاً به بالا گزارش نمایند و حساسیت آنها روی تشکیلات خلاصه می شود و سوراخ شدن این ظرف به مثابه پاشیده شدن فرقه رجوي و شکستن زندانهای آنها که حصاری مستحکم برای نیروها ساخته اند و نیروها را در حبس ذهن های بسته و قطع کردن ارتباط نیرو به دنیای خارج و اطاعت کورکورانه و در چارچوب نگه داشتن آنها و قطع رابطه های عاطفی فرد به فرد، نمی دانم عزیزان در جریان زندانی نمودن نیروها هستند؟ در آن دوران رجوی دست به عمل جنایتکارانه که به کشته شدن چند نفر گردید و هزار نفر را چندین ماه به زندان انداخت. این عمل برای هیچ نیرویی پوشیده نبود که رجوی می خواست با این شگرد غیرانسانی و ضد حقوق بشر ارعاب و وحشت را در درون نیروها بکار برد و با این شگرد نیروها را در حبس خودش نگه داشته باشد، اما همین علت باعث شد تا نیروها در تشکیلات بهم بریزند و روز به روز کاسه تشکیلات بیشتر سوراخ شود و ترس رجوی دقیقاً در این نقطه بود و بلافاصله مثل داستان های قبلی که از سال60 به بن بست سیاسی رسیده بود و بعدش درعملیات فروغ مجدداً شکست دیگری متحمل شد و همچنین بعد از سرکوب کردها و شیعیان عراقی ریزش را به عین دیده بود، برای هر نوع از این شکست ها مجبور بود دست به یک شگرد جدید تغییر ایدئولوژیک و به اصطلاح خروش انقلاب و نهایتاً به زندانی نمودن نیروها بود.

رجوی فهمیده بود که به بایستی اقدام ضد انسانی دیگر دست بزند و آن نشست حوض بود که براه انداخت. ساعت 4 بعد ازظهر فرماندهان یگانها به ما ابلاغ کردند ظرف یک ساعت وسایل خودتان را جمع کنید و چیز دیگری مثل همیشه به ما نگفتن و ما را ساندویچ پیچ نمودند و در خودروهای بسته که هیچ دیدی به بیرون نداشت قرار دادن و به بغداد بردند، آن روز بخوبی یادم می آید ما را به یکی از هتل هایی که صدام به رجوی انعام داده بود، منتقل کردند و بعد از یک بازرسی اتاقها، ما را مشخص نمودند در حالیکه هیچ یگانی با یگانهای دیگر ارتباط نمی توانست داشته باشند، فرماندهان ساعاتی بعد به ما گفتن آماده شوید، برویم نشست، در آن لحظه من به خودم گفتم این بار چه نقشه ای برایمان کشیده اند، وقتی وارد سالن شدیم خبری از رجوی نبود و به ما گفتن هرکس باید از محفل های خودش بنویسد، تازه يک ذره فهمیدم که این بار می خواهند ما را به جان همدیگر بیاندازند و اینکار رجوی بود که با این شگرد نیروها را از همدیگر جدا کند و جرأت نکنند با هم صحبت کنند وعملاً سرکوب نيروها و اختناق و فشار از این اهرم به سود خودش استفاده می کرد و می خواست سوراخی که ظرف تشکیلات باز نشده با این عمل آن را ترمیم کند و روزنه به دنیای بیرون را ببندد.

درست بود شروع نشست را خالی کردن ذهن ها دست و سر ذهنها به زندان خودش و ترس و ارعاب دسر نقشه هایش بود. اما واقعیت چه بود؟ و هدف اصلی و چه خطی را می خواست پیش ببرد؟ قبل از اینکه به موضوع اصلی بپردازم و هدف های این حوض را بیان نمایم لازم است تصویر روشنی از صحنه ای که ساخته بود را تشبیه کنم و شما تصویری از آن را داشته باشید. در زمانهای قدیم سران فرقه رجوي ها وقتی می خواستند خودشان را برتر از همه کس قلمداد کنند و در یک کلام خودشان را منجی بر حق دیگران تحمیل کنند و یا کسانی که می رفتن و فریاد توبه می دادند و آن فرد را مبرا از هر گناهی می پنداشتند و مثل بت او را می پرستیدند و حتی گفته شده که کسانی خود را به جای حق تعالی جای می زدند و جایی برای اعتراف و گناه کاران بر پا می کردند و انسان ها را به دنیای خودشان می کشانند. دقیقاً رجوی همین کار را در این عصر جدید به نمایش گذاشت، هدف اصلی این بود که تمام نیروها را مسخ خودش بکند و از این کار نیروها را به سمتی سوق بدهد که همه چیز آنها را بطور کامل بگیرد و خودش را بعنوان منجی و نجات دهنده و بخشیدن گناه کاران نشان بدهد. صحنه عجیبی بود و من این صحنه ها را در کتاب و یا فیلم ها دیده بودم که این قشر انسانها خودشان را اینطور جا می زدند چگونه از انسانهایی که در دنیای جهالیت زیستن را برایم تداعی می کرد وقتی که نفرات را مجبور می کردند که به آن محل که شکل حوض داشت بروند و گریه کنند و بعضی ها را با اهرم فشار مجبور می کردند که به نوعی خود را از این صحنه هولناک خلاص دهند در آن صحنه کسانی که مسئله دار بودند بیشتر به آنها حمله می شد و آنها را برای توبه کردن فراخوانده می شدند، اما در این صحنه رجوی به نفراتی که از فرقه رجوي جدا شده بودند و برعلیه رجوی شکایت کرده بودند. رجوی با نام بردن نفرات که هیچ حقی ندارند و تماماً داستان حقوق انسانی و حقوق بشری را زیر پا می گذاشت و این اولین نقض حقوق انسانها( پشت صحنه) و نقض حقوق بشر نبود، بلکه این یکی از هزاران مورد بود، زنها را به میدان کشاند و در همانجا در جمع آنها را فرا خواند درحالیکه در نشست جداگانه فرماندهان با آنها را در زیر فشار قرار داده بودند و در نشست که مریم و رجوی با زنها گذاشته بودند که شوهران شما دست به چنین کاری زده اند و شما بایستی جداگانه نامه بنویسید و در نشست از آنها بد بگوئید و این خط را پیش برد که در آنجا گفت: بایستی چنین جنایتکاران را مثل اشغال جارو کردن؛ لحظه ای به خودم گفتم آیا اگر آنها از حق قانونی خودشان دفاع کرده اند به چه کسی خیانت و انگ های دیگر که او به آنها نسبت می داد کرده اند این انگ زدن ها برای ماهها عادی شده بود، هرکس با ما نیست ضد ما است و با جمهوری اسلامی است. آنهایی که هرعقایدی دارند و با رجوی همسر و با او کار نمی کردند، این گروهها خیانتکار قلمداد می شوند.

خلاصه کسی که دم از دمکراسی میزند و شعار می دهد هیچ مغایرتی با شعارهایش نداشت. خلاصه کلام سرکوب نفرات مسئله دار که نمی خواستن در آن زندان باشند به این شکل سرکوب می شد و دوم اینکه نفراتی که شوهران آنها جدا شده اند آنها را صفر صفر کرده باشد و همچنین کسانی که دنبال بچه هایشان بودند و می خواستن آنها را نجات بدهند را با گرفتن نامه به زور از نفرات از این عمل انسانی جلوگیری کند و همچنین نفرات را از هم جدا کند و رعب وحشت و اختناق را به نوعی به اهرمهای فشارش برای زندانی ذهنها با شیوه گرفتن عاطفه های فردی انسانها، موضوع دیگری که دنبال می کردند نفراتی که عقاید جدا از فرقه رجوي را داشتن نفرات را مجبور می کردند که ازعقایدشان کوتاه بیایند و خودشان را مجاهدی که او می گفت و این خط هم با اهرمهای خاص خودش استفاده نمود زیرا می خواست همه به لحاظ اعتقادی و افکاری یکدست باشند و مرام التقاطی خودش را یکدست نماید.

شگردش این بود که با این همه حرکت ها دیگر نمی شود مبارزه را ادامه داد و گفت من در این لحظه انحلال ارتش را اعلام می کنم. هدف با این حرف بود که به آنچه که باید می رسید و هدف پایانی این بود که با دادن رده تشکیلاتی هدیه به افراد داده باشد و آنها را مدیون کند و تمام ضعف ها و نکرده هایش را به گردن نیروها بیاندازد و جایگاه خودش را با این عمل بالاتر بکشد و خودش را بعنوان بتی بسازد که مریدان تماماً گناهکارند و من این هستم که می بخشم که بنوعی می گفت از این لحظه بایستی فقط مرا یاد کنید و آن کسی که شما می پرستید من هستم و عزیزان می بینید که رجوی برای پیشبرد اهدافش به چه شیوه هایی دست می زند:

1- اول خودش را منجی یعنی بر حق و جایگاهش را به جای امام زمان.
2- سرکوب نفراتی که نمی خواهند در زندان او باشند و قطع نمودن آنها با دنیای خارج از فرقه رجوي رجوی.
3- سرکوب نیروهایی که همسران آنها برعلیه فرقه رجوي شکایت کرده اند و از آنها به زور و ارعاب و فشار و پاشیدن زندگی و زیرپا گذاشتن حقوق انسانها.
4- قرار دادن نيروها در خارج از نشست که آنها می بایست نفراتی که وارد حوض نمی شوند آنها را تهدید کنند و این عمل چیز جدیدی نبود.
5- فشار برای افرادی که عقاید و افکارشان با فرقه رجوي همخوانی نداشت و کشاندن آنها به سمت افکارهای التقاطی خودش.
6- زیر فشار قرار دادن نیروها در رابطه با محفل که افراد را از همدیگر جدا و آنها را در چارچوب فرقه رجوي بکشاند و ظرف تشکیلاتی را با این اهرم آببندی کرده باشد.
7- جایگاه مریم را به نقطه ای برساند که نيروها آن را مثل بت بپرستند و خانم قجر را رابطه بین نیروها و خودش که امام زمان و خانم قجر را نساالعالمین نسبت داد.
8- انحلال ارتش با این شگرد می خواست تمام اشتباهات و غیره را به گردن نیروها بیاندازد و مجدداً آنها را در دنیای بردگی تمام عیار بکشاند و چند صباحی آنها را با این فرمول سرگرم کند.
9- دادن رده تشکیلاتی به نیروها، آنها را با دادن کرسی در فرقه رجوي بیشتر ذوب نماید و همچنین برای بعضی نفرات که دنبال کرسی خواهی بودند آنها را بیشتر در زندان خودش تشویق نماید.
10- دجالگری رجوی در این داستان را می توان به دنیای فرقه رجوي یابی که انسان های ساده لوح را تبدیل به مرده های بی روح می کردند و خودشان را خدایان قلمداد می کردند که با این دجالگری ها به اهداف خودشان برسند. رجوی با این شگرد که مقداری مثل ایدئولوژیکی که ساخته است لعاب و رنگ اسلامی به او داده بود با این تفاوت که در این مثل خودش را رهبر و رئیس نمی دانست، بلکه منجی برحق که نماینده حال یعنی امام زمان قلمداد نمود و نفرات گناه کار که او ساخته بود را می بخشد و بهشت در دستان او بود، دجالگری های این آقا را می بینید که دیگر مرزی باقی نگذاشته و انسانهایی که می خواهند از دنیای جهنمی که او ساخته است رها شوند. جای ظالم و مظلوم چگونه عوض می شود و این انسانها از آن چه که به آنها وارد می شوند می خواهند از آن زندان پرواز کنند، چگونه گناه کارند و بایستی پای میز محاکمه کشانده شوند و با فشارهای همه جانبه وارد گودالی بشود که درآمدن آن کار آسانی نیست وقتی که فریاد می زند شما همه چیز گرفته اید و حتی من حق ندارم با دوستم صحبت کنم و دارید عاطفه را در من می کشید و مرا با دنیای بیرون قطع می کنید، مرا گناهکار قلمداد می کنید، تازه نقطه جالب، رجوی می خواهد امثال ما که نمی خواهیم در زندان او باشیم ما را می بخشد. دنیا، دنیای دجالگری رجوی را مشاهده کنید!