عناصر سازمان مجاهدین بعد از فرار از ایران، در برنامه های مشخص با رژیم بعث عراق به توافقاتی درخصوص ایران ستیزی رسیدند و رسماً در خاک عراق استقرار یافتند و پایگاه های نظامی خود را تشکیل دادند. آنها علاوه بر پخش برنامه های رادیو- تلویزیونی برای درهم شکستن مقاومت اسرای ایرانی و استفاده تبلیغاتی از آنها و همچنین جذب و بکارگیری آنها در راستای اهداف خود، رسماً در بعضی اردوگاه های اسرای ایرانی استقرار یافتند و دست به فعالیت های خائنانه و گسترده ای زدند.
مجاهدین برای کسب اطلاعات بیشتر، تلاش می کردند خود را وفادار جمهوری اسلامی ایران نشان دهند تا ضمن شناسایی افراد موثر، به اطلاعات تازهای دست یابند.
۱) استقرار رسمی در اردوگاه ها: در برخی از اردوگاه ها، مجاهدین آشکارا اقدام به استقرار رسمی در محل نگهداری اسرای ایرانی نموده و همانند نگهبانان عراقی از امکانات رفاهی و استقراری برخوردار بودند. آنها ضمن همکاری صمیمانه با رژیم بعث عراق، در ازای اجرای مأموریت و برنامه های ضد فرهنگی خود، رژیم بعث را در اهدافش یاری می رساندند از جمله این امور می توان سانسور نامه های اسرا، شناسایی پاسداران و نیروهای حزب اللهی و موثر در مقاومت اسرای ایرانی و انجام عملیات روانی علیه آزادگان را نام برد. تحویل نامه های سرکرده مجاهدین به بعضی از مجاهدین اسیر در اردوگاه ها، توسط همین گروه های استقراری مجاهدین صورت می گرفت.
۲) سانسور نامه های اسرای ایرانی: به دنبال استفاده اسرای ایرانی از نامه ها و مکاتبات به عنوان منبعی برای کسب خبر از داخل ایران، مجاهدین به کمک رژیم بعث عراق شتافتند و مسئولیت سانسور نامه ها و شناسایی افراد با نفوذ در کسب و انتشار اخبار صحیح را به عهده گرفتند. آنها علاوه بر جلوگیری از ارسال نامه های حاوی خبر به ایران، در اقدامی خبیثانه دست به نوشتن نامه های جعلی به نام افراد اسیر زدند و اخبار نگران کننده و کذبی را از خانواده فرد به او می رساندند. این کار به صورت برعکس نیز انجام می گرفت. حتی در موردی خاص کار به طلاق در خانواده اسیر رسیده بود. اجرای عملیات روانی روی اسرا و همسران یا نامزدهایشان در نامه های جعلی مجاهدین، بیشترین ضربه روحی را به اسرا وارد می ساخت. در مواردی نیز درعکس های ارسالی خانواده به فرد تغییراتی داده می شد و یا روی بعضی ازعکس ها خط می کشیدند.
براساس اطلاعات به دست آمده، حضور مجاهدین در اردوگاه ها تأثیر مستقیمی در کاهش تبادل نامه بین خانواده ها و اسرای ایرانی داشت.
۳) دعوت اسرای ایرانی به پناهنده شدن: به دنبال مطرح شدن موضوع پناهندگی اسرای عراقی در ایران طی مذاکرات صلح، عراقی ها هم برای این که از قافله عقب نمانند، تلاش خود را برای پذیرش پناهنده شروع کردند. در ابتدا برای انجام این کار سعی کردند با دادن وعده و وعیدهایی از قبیل آزادی، رهایی از اردوگاه و زندگی در شهرهای عراق به همراه تمامی امکانات رفاهی ... عده ای را بفریبند، ولی غافل از این بودند که حتی بدون در نظر گرفتن پایبندی سرسختانه اسرا به میهن و خانواده هایشان، رفتار وحشیانه نگهبان ها در طول مدت اسارت نه تنها هیچ نقطه دلخوشی برای کسی باقی نگذاشته، بلکه ذهنیت بسیار بدی ازعراق وعراقی در ذهن اسرا به وجود آورده بود.
عراقی ها در نهایت توانستند از بین افراد کم طاقت، عده انگشت شماری را به خود جلب کنند، آنها عمدتاً افراد ضعیفی بودند که در مقابل درخواست و اصرارعراقی ها حتی جرأت مخالفت به خود نمی دادند؛ همچنین فکر عواقب بازگشت به ایران به خاطر رفتار ناشایستشان در طول اسارت عاملی در جهت قبول پناهندگی بود. بین اینها افرادی هم از هواداران مجاهدین بودند که پناهندگی به عراق را وسیله ای جهت پیوستن به هم فکران خود می دانستند.
ادامه دارد...
................................................................
منبع: خبرگزاری فارس