مريم قجرعضدانلو( رجوي)، درسال« 1993(72)» به عنوان مجري استراتژي فريب، آنهم فريب نهادهاي حقوق بشري ازعراق به فرانسه مسافرت نمود؛ تا خلاء مبارزه سياسي را در بيرون از فرقه پر نمايد. او در تمامي پيام هاي خود كه خطاب به سيستم نظامي رجوي مستقر درعراق اعلام مي شد، به اين نكته تأكيد داشت كه: حرف نهايي اش مبارزه قهرآميز، گلوله و بمب و تفنگ است، لذا وي بدليل ضرورت و براي بهره گيري از پارلمان اروپا، ظاهراً از اعمال عمليات تروريستي كنار رفته است، ولي در باطن به اصول تروريسم پايبند و وفادار است.
مريم رجوي در ادامه اقامتش در فرانسه، وقتي نتوانست در گردهمايي شهر« دورتموند» آلمان حضور يابد، ناچار پيام تلويزيوني اش براي تماشاچيان پخش شد. او در تبليغات برون سازماني شكست خورد. در پيامي براي پيروان فرقه مستقر درعراق، فرمان ادامه و تسریع خط ترور و گسترش عمليات هاي تروريستي در داخل ايران را صادر كرد، چون عامل شكست دورتموند را رژيم ايران مي دانست، لذا با ذلّت و خواري از اروپا عازم عراق شد تا در سايه پدر صدام به خشونت ادامه دهد.
مريم رجوي طي نشستي كه در بدو ورودش با نام « راهگشايي» برگزار كرد، بار ديگر بر ادامه استراتژي ترور و خشونت تأكيد كرد. وي اجراي خط ترور را بر جذب نيرو و كار سياسي برترمي دانست. در ترور ها و انتقام ميزان تلفات و اين كه چه كساني قرباني كينه ورزي رجوي شوند، مهم نبود، چون طبيعت مسعود و مريم با نوع دوستي وعاطفه و احساسات انساني بيگانه است، سالهاست از خونريزي در ايران لذّت مي برند. رسيدن به اهداف تحت هر شرايطي مهم است، انسان ها وسيله اند.
امروزه اكثر نمايندگان و پارلمانترها در سراسر جهان از سوابق تروريستي سازمان مجاهدين اطلاع دارند و مي دانند فرقه رجوي در ليست تروريست هاي شناخته شده قرار دارد.