شیوه اعلام شورا شیوه ای غیر دموکراتیک و انحصار گرایانه و از بالا بوده است، بنی صدر و رجوی می توانستند دست کم از ایرانیان مقیم خارج که آن زمان هم کم نبودند، برای تأسیس شورا دعوت کنند و نکردند، آن دو با استقلال رأی تمام، تأسیس شورا را اعلام کردند و همین دایره ارتباط را تنگ کرد، چه در میان کسانی که شور و تلاش سیاسی داشتند و چه در میان کسانی که به سیاه و سفیدی ریسمان ارتباط با احتیاط نگریستند. چنین بود که با وجود کوشش وسیع تبلیغاتی دایره ارتباط ملی شورا از همان ابتدا تنگ و بسته ماند و ناگزیر سازمان از همان ابتدا به تکمیل نمایشی و فرمالیستی اعضای شورا پرداخت و این نقش تشکیلاتی را بعدها با وسعت بیشتر عهده دار شد.

جدایی بنی صدر نقطه ی آغاز خالی شدن شورا از مضمون تصوری زمان تأسیس بود، دیگر رئیس جمهور پناهنده ای در رأس شورا وجود نداشت تا مقامات مفروض داخل شورا را مشروعیت بخشد، درعین حال همانطور که بنی صدر به بی حاصل بودن چنین ارگانی پی برده بود و شانه از ادامه ی این بازی خالی کرد، انتظار می رفت بازیگران درون شورا نیز به واقعیات بیرون از فضای تنگ شورا توجه نشان دهند، ماجراهای درون شورا در ان روزها به اندازه کافی عبرت انگیز بود، به دنبال خروج آقای بنی صدر از شورا، نوبت حزب دموکرات کردستان رسید، سازمانی که بیش از مجاهدین ارتباط خارجی داشت و در شورا نماینده اش پیوسته معارض اصلی رهبر مجاهدین به شمار می رفت و نظیر مجاهدین روی تفنگ و نیروی مسلح خود حساب می کرد.

حضور حزب دموکرات کردستان در شورای ملی مقاومت، حضوری با برنامه بود، آنچه این حزب از اعضای شورا که یک رئیس جمهور انتخابی در میان آنها بود، بدست آورد برای هدف های حزب کافی بود، اما وقتی که حزب بی اعتنا به اعتراض سازمان در شورا، از حق خود در مذاکره و ارتباط با رژیم استفاده کرد و درعمل قیومیت و رهبری سازمان را بر اعضای شورا نادیده گرفت پیدا بود که دیگر حضور در شورا برایش بی معنا شده است، رهبری انحصارطلبانه سازمان مجاهدین بر شورا، نیز می طلبید که حزب دموکرات متمرد، از شورا اخراج شود تا سلطه ی سازمان بر شورا پابرجا بماند.

بریدن حزب دموکرات به دنبال بنی صدر از شورا، شورا( سازمان) را بیشتر در خود فرو برد و بر سلطه سازمان روی شورا بیش از پیش افزود، سازمان در این فاصله از شرایط رابطه خارجی مساعدی برخوردار بود و به دنبال این شکست سیاسی و رو شدن فرمالیسم شورای باصطلاح ملی مقاومت، از رابطه ای که در گذشته بوسیله الفتح و حزب دموکرات با بغداد بهم رسانده بود، با زیر پا گذاشتن همه ی معیارهای ملی و ایدئولوژیک دست در دست دیکتاتور بغداد گذاشت و درست زمانی که تشکیلات آنها در داخل کشور دچار فروپاشی شده بود، اقدام به بازیافت نیروهای خود درعراق، دشمن سرسخت کشور ایران نمود و بدین وسیله برای همیشه در اذهان مردم ایران سوختند و مارک جاسوسی و خیانت را بر پیشانی خود زدندوشورای ملی مقاومت بعنوان شورایی غیردموکراتیک وخائن به ملت ایران به ثبت رسید