تاكتيك فريب، به اشكال گوناگون و در زمينه هاي مختلف، از جمله ويژگي هاي بارز سازمان تروريستي مجاهدين مي باشد. مسعود و مريم رجوي به عنوان دو شاخص شناخته شده در رأس فرقه طراحي و اجراي موقعيت هاي فريب افکارعمومی را بعهده دارند. جوانان، مردم، شخصيت هاي سياسي پارلمانترها و... از جمله اهداف مورد نظر رجوي هستند كه پيوسته در فريب ها بكار گرفته مي شوند.
بعد از سقوط صدام، مسعود رجوي با داشتن كارنامه سياهش قادر به خودنمايي و حضورعلني سياسي نيست؛ با توافق توأم با فريب، همسر چند منظوره اش «مريم قجر» را به ميدان فرستاده است، و خود در اختفا خطوط سياسي، تروريستي را هدايت مي كند .
يكي ازاهداف مهم در زمينه حقوق بشري، فريب نهادها ومجامع بين المللي است كه به نحوي مسايل حقوق بشري را پيگيري مي نمايند. مسعود ومريم رجوي سالهاست كه با جعل اسناد و ارائه آمار و ارقام خود ساخته و دروغ، جوّ تبليغاتي ايجاد مي نمايند. به بزرگنمايي نقض حقوق بشر در ايران مشغولند. هيچگاه از زندان ها و شكنجه و سركوب ناراضيان درون فرقه اي و يا قربانيان توطئه هاي تروريستي سازمان مجاهدين صحبتي به ميان نياورده اند.
در اينجا، به چند نمونه ي بارز از سرفصل هاي فريب مجامع جهاني حقوق بشر كه توسط رجوي ها انجام شده است، اشاره مي نماييم:
(1)- در مقطع سفر نماينده ويژه حقوق بشر«آقاي گاليندوپل» سازمان مجاهدين مستقر درعراق به مدّت دو هفته مستمراً نامه هاي مجهول با جعل نام وهويت اشخاص مجازي، تهيّه و بعنوان سند نقض حقوق بشر در ايران به اين نماينده قالب نمود و در اين راستا،عده اي از اعضاي خود را با پذيرفتن ريسك خطر، به داخل ايران اعزام نمود تا بعنوان خانواده هاي زندانيان سياسي و قربانيان نقض حقوق بشر در جلوي دفتر سازمان ملل تجمع كنند . اين موارد فريب را تمامي كادرهاي جدا شده از فرقه تروريستي مجاهدين تأييد مي كنند، براي مثال فردي بنام مهدي عبدالرحيمي از كادرهاي سازمان در نشست معروف به حوض در سال 1994به جزعيات اين قضيه اعتراف كرد در جريان مأموريت و مسافرت آقاي «كاپيتور» نماينده حقوق بشر به تهران، بار ديگر سناريوي تبليغاتي فريبِ از طرف سازمان مجاهدين تكرار شد.
(2)- ارائه ليست بالغ بر50 هزارنفر اعدامي به مجامع حقوق بشري وهمچنين تهيّه آلبوم هاي متعدد عكس و تصاوير شكنجه، مبني بر اعمال سركوب توسط رژيم ايران و نمايش آثار شكنجه بر روي تعدادي از اعضاي خود، مبادرت به اغفال و فريب مجامع حقوق بشری جهان و خصوصاً بعضي از پارلمانترهاي اروپا نمودند.
- به عنوان عضوي جدا شده از سازمان مجاهدين، شهادت مي دهم:
(1) – آنچه مجاهدين درزمينه اعدام وشكنجه در ايران ارائه مي دهند، جنبه فريبكاري اذهان عمومي و بزرگنمايي تبليغاتي دارد. با بررسي دقيق، روشن مي شود، آمار و ليست مورد ِ ادعاي فرقه رجوي بيش از پنچ هزار نفر نبوده است، مابقي آمارمربوط به محكومين جرائم غير سياسي، ازقبيل: مواد مخدر، قتل و... مي باشند. سازمان مجاهدين نيز در موضع درون تشكيلاتي خود، همان آمار كم را تأييد مي كند .
(2) – ارائه آثار شكنجه و آلبوم هايي در خصوص شكنجه ها، بجز تعداد اندكي، مابقي غير واقعي اند. من شهادت مي دهم : افرادي بنام هاي «احمد اسدي»- «عبدال اسدي»- «عبدالرضا شفيعي» و اكثريت مجروحان و معلولين فرقه، همگي درعمليات هاي تروريستي مجروح شده اند و آثار بجاي مانده بر روي بدنشان ربطي به شكنجه ندارد، ولي سازمان دروغ پرداز مجاهدين با سوءِ استفاده تبليغاتي از جراحات بدني اعضاي تروريستي اش، تحت علائم شكنجه نام مي برد تا با اين ترفند، توجه نمايندگان اروپايي و شهروندان خارجي را به هياهوي تبليغاتي خود جلب كند.

محتواي آلبوم ها، عكس، نامه ها و اطلاعيه ها يي كه درباره شكنجه و اعدام ها آمده، براي اغفال و انحراف اذهان عمومي دراقصي نقاط دنيا؛ آسيا، اروپا و آمريكا و... مي باشد تا با وارونه گري، مجروهان عمليات هاي تروريستي را به عنوان موارد نقض حقوق بشر محسوب نمايد .
فريب و دروغ بافي حرفه اي از ويژگي هاي روزمره فرقه رجوي است. سالهاست كه استراتژي رجوي برجعل واقعيت ها ونيرنگ بنيان شده است. جار و جنجال هاي گسترده و مداوم سازمان ضد بشري رجوي، مانع افشاي استراتژي فريب رجوي مي شود. نمايندگاني هم كه به نحوي درمسير جوّ كاذب سازمان مجاهدين قرار مي گيرند، با تحقيق مختصر درباره ماهيت فرقه رجوي، پي به واقعيت خواهند برد .