مجله فولکس کرانت مورخ 18/9/73 ادامه می دهد شهرداری های دیگر درهلند نیز از روش کار و جمع آوری اعانه توسط «سازمانیسم»( سازمانی که تحت این عنوان برای هزینه های تروریستی مجاهدین درهلند تأسیس شده است) دچار اشکال شده اند. سال گذشته پلیس شهر پرمرنت، بر مبنای شکایات مردم علیه آنها اقدام کرده بود، بعلاوه ایرانی ها به دروغ خود را از همکاران سازمان عفو بین الملل معرفی می کرده اند.

در سال1992 در واشنگتن دو نفر از این جمع آوری کنندگان اعانه بخاطر اعمال خشونت دستگیر و بعد از چند ساعت آزاد شدند، پلیس واشنگتن می گوید برداشت ما این بود که آنها پول های مردم را به جیب می زنند، ولی موضوع برای تعقیب کم ارزش ارزیابی شده است.

موارد دیگری وجود داشته که مثلاً اعانه دهندگان با تعجب متوجه می شده اند که از حساب آنها مبالغ بیشتر از آنچه که خودشان پر کرده بودند از حسابشان کسر شده است، به عقیده سخنگویان پلیس آنها در مبالغ دستکاری کرده بودند.

پلیس شهر پرمرنت برای جلوگیری از بحث می گوید این جریان اغلب به فرهنگ ارتباط پیدا می کند جمع کنندگان ایرانی اعانه اغلب«فناتیک» می باشند, آنها بیش از حد اصرار می کنند.

همکار وی در شهر واخنگین نیز می گوید اگر مردم با چشم باز گول خورده و پول می دهند تقصیر حماقت خودشان است.

با تقاضاهای مکرر بالاخره «کماری»( فرد مسئول جمع آوری اعانه از سازمان) حاضر شد بطور تقریب مقدار پول های جمع آوری شده درهلند که مقدر آن سالیانه به صدها هزار فلورن می رسد را اعلام و چگونگی مصرف آن را بیان نماید. در این مورد هیچکس بعنوان نماینده عمومی مالی معرفی نشده است.

کماری می گوید ما باید مواظب خود باشیم، چون نمایندگان رژیم در تهران ساکت ننشسته اند، به همین دلیل نیز سال گذشته نمی توانستیم اطلاعات مالی خود را در اختیار اداره مرکزی جمع آوری اعانه قرار دهیم( در واقع با این استدلال کماری سعی کرده است از دادن اطلاعات حساب های مالی که غالباً در رابطه با تروریزم هزینه شده طفره برود).

کماری( نماینده سازمان تروریستی مجاهدین در سال 1373) ادعا نموده است که در سال1993این سازمان به 165خانواده در ایران کمک مالی کرده و پنج خانواده را از ایران خارج نموده.

کماری همچنین گفته افراد جمع آوری کننده اعانه سازمان همبستگی با مردم ایران، فقط در شرایطی که نیاز مبرم دارند، به خیابانها می روند. سلطانی( فرد جداشده) می گوید این اظهارات اصلاً واقعیت ندارد، من یازده سال است به فراریان ایران درهلند کمک می کنم، تاکنون هیچ یک از پناهندگان از طرف سازمان همبستگی با مردم ایران حمایت نشده اند.

شاید صحیح باشد که سازمان همبستگی با شکل کنونی دو سال است که مشغول فعالیت می باشد، ولی در واقع10 سال است که با عنوان های دیگر به جمع آوری پول اشتغال داشته اند.

تعجب می کنم که دولت هلند به آنها اجازه فعالیت می دهد، چنانچه یک هلندی این کار را می کرد بلافاصله از کار او جلوگیری می شد.