با تشکر از دوستان از جامعه جداشدگان و خانواده های اسرای گرفتار در چنگال دیوهای حاکم در قلعه مخوف اشرف درعراق و اورسورواز در فرانسه که به اعضاءِ سایت پرونده سیاه لطف داشته و هر از چند گاهی با مطالب و مقالات و اشعار سروده خود ما را در این راه مقدس (یعنی افشای چهره تروریستی فرقه رجوی) یاری می دهند و موجب دلگرمی هرچه بیشتر ما می شوند.

واقعیت این است که دار و دسته رجوی بیشترین ناجوانمردی را در حق اعضاءِ خود و خانواده های آنها روا داشته اند، زیرا همه ی اینها که بدون چشم داشت و صادقانه همه چیز خود را نثار این سازمان نمودند، ولی این سازمان بی رحم و خود فروخته عواطف و احساسات انقلابی آنها را به بازی گرفت و کمر به نابودی آنها بست و تمام دستاوردهای نسل آنها را از بنیانگذاران تا هزاران جوان پر شور، که جان خود را فدا کرده بودند به باد داد.

حالا بر نسل ماست که جواب این ناجوانمردی را داده و نگذاریم نسل جدید نیز به سرنوشت ما دچار شده و تمام انرژی و پتانسیل خود را در آسیاب این ناجوانمردان و وطن فروشان بریزد.

حالا با تشکر از دوست عزیزمان آقای ع.الف از ایران که همواره با اشعار از دل سروده خود ما را در این راه مورد دلگرمی قرار می دهد، یکی از اشعار این جداشده ی دلسوخته به نام«سرگذشت» که اردیبهشت ماه بدست ما رسیده به امید آنکه مورد توجه شما مراجعه کنندگان سایت پرونده سیاه قرار گیرد درج می نمائیم با تشکر از آقای ع.الف امیدواریم که در آینده هم از اشعار خود برای ما ارسال کنند.

«سرگذشت»
دلم تنگ است و سوز دلی دارم
افسوس و آهی جان گداز دارم
افکار سرمست و شادان دیروزهایم
امروز مرا یاد آورد
دلم هوای روزگار می کند
گله از نشدها می کند
صدای دلربا
طنینی بر وجودم
دلم ربوده شد
وای بر من
نفس آغاز شد و این بار
زندانبان در را گشود بر من
مرا گفتند
بیا و بر حذر باش
در این راه عاقبت
یک چیز هست
سنگ بر سر راهمان ریخت و زیبا بود
قدم با تو می نهادم زیباترینی بود
مرا اکنون
چه سود از آن عشق بی فرجام
تو نیستی، گذشته با تو بود و
زیباترینی بود.